|
Hoi Allemaal, eerst en vooral sorry voor het lange wachten! Maar nu we weer helemaal geacclimatiseerd zijn komen ze hier dan toch, de verhalen van de laatste dagen.
Ik wil jullie ook allemaal van harte bedanken voor het steeds trouw volgen van mijn blog en de leuke reacties! Dinsdag 5-8-08
Na het ontbijt en het uitchecken zijn we gaan zwemmen in de lagoon. Best wel grappig eigenlijk: een zwembad met zicht op zee gezien er in de zee crocs zitten. Tegen de middag konden we gelukkig nog koken in Giligans en zijn we ons vuurtje en de pot en pan gaan verkopen in een tweedehandszaakje. In de namiddag was de souvernirsjacht geopend. Sam en Evi hielden hun hartje op. Rond 16u zijn we nog iets gaan drinken en dan was het tijd om de rugzakken op te halen en de taxi te roepen om richting luchthaven te gaan. Daar toegekomen alles in de flightbags proberen te stoppen en gaan boarden. Net voor de bagagecheck nog gegeten en op de tickets gekeken wie waar zit in het vliegtuig. Plots kwamen we tot het besef dat Joris geen boardingpass gekregen had... hoe kan dat nu?? Sam en Joris terug naar de balie... Maar blijkbaar kon die dame geen nieuwe print maken... Oh oh.. Gelukkig lag z'n pass aan de andere kant van de balie op de grond. Toen ze terugkwamen was dat echter niet wat ze ons vertelden. Evi en ik waren al compleet in paniek tot groot jolijt van de jongens. Gelukkig was alles in orde en konden we vertrekken met een beetje vertraging. In Sydney aangekomen was het al best laat en namen we de taxi om rond middernacht bij Chris en Megan aan te komen. Na een kleine rondleiding door het huis ging het richting bed, de dag was best vermoeiend geweest! Man het is hier echt wel koud! 10° minder als in Cairns, dat voel je toch hoor! Woensdag 6-8-08
8u, ik ben wakker, dan maar opstaan zodat ik toch al een deel van m'n dagboek online kan zetten. Tegen 9u was de rest ook op en konden we ontbijten. Nadien richting bus en trein om in't stad te geraken. Ik had afgesproken met Neil dus even langs Maze Backpackers maar blijkbaar moest hij werken tot 15u. We spreken af dat hij Evi belt als hij klaar is en we elkaar dan ergens in Sydney vinden. Sam begon te grollen van de honger dus maar snel lunch gaan zoeken wat we vonden in een van de vele foodcorners. Ondertussen belde ook Wendy nog en zijn we na de lunch samen naar de kathedraal geweest. Nadien werd de souvenirsjacht weer even geopend. Ik had het stilaan gehad en gelukkig belde Neil en vonden we elkaar ergens ter hoogte van George Street. De rest van de dag kuierden we nog een beetje door Sydney, langs Darling Harbour waar we iets gingen drinken om rond 19u terug bij Chris te zijn voor het avondeten. Leuk om z'n vrouw Megan ook te ontmoeten! Na een fijn gesprekje aan het haardvuur kropen we ons bedje in! Morgen weer vroeg dag als we naar de Blue Mountains willen! Donderdag 7-8-08
6u: de wekker gaat af. Tegen 7u moeten we in het station staan. In Central Station pikken we Neil en Wendy op. De rit naar de Blue Mountains is lang. Gelukkig kent Neil wat van de geschiedenis/mythe van de Three Sisters en waarom de Blue Mountains Blue genoemd worden. Eigenlijk wel fijn dat de treinreis zo lang is, zo hebben we tijd om elkaar wat beter te leren kennen. Ik leerde Neil de eerste dagen in Sydney kennen, hij werkt aan de balie van Maze Backpackers, we hadden afgesproken nog wat tijd door te brengen eens ik terug in Sydney was dus daar is nu tijd voor. Fijn ook dat Wendy nog een paar daagjes met ons mee reist. Zij is samen met haar man Bart in Sydney komen wonen een dikke maand geleden. Ze zijn Belgen en sloten aan bij ons kliekje tijdens de WJD. Ik ga ze allemaal erg missen!!
Aangekomen aan de Blue Mountains halen we eerst nog wat geld af. Zo aan het einde van de vakantie is het toch een beetje platzak hoor. En dan de bus op richting kabelweg. Haha een echte Engelse bus, zouden ze die speciaal gehaald hebben voor Neil? ;-) De bergen, de watervakken, de Three Sisters, het is echt machtig mooi!! We wandelen wat rond en nemen een stijl treintje naar beneden. Wanneer we juist op weg zijn naar de Three Sisters begint het te hagelen, te sneeuwen en uiteindelijk ook serieus te regenen. Uit pure miserie moesten we gaan schuilen en dat was echt jammer!! Rond 19u hebben we afgesproken in het Belgian Beer Café dus rond 17u moesten we zeker terug. Op de terugreis heb ik een heel stuk geslapen. De mosselen smaakten heerlijk. 's Avonds kwamen Neil en de groep van de Cuyvertjes ook nog langs. Het werd een fijn weerzien! Ik lag denk ik iets voor 1u in m'n bedje. De tijd vliegt als het fijn is! Vrijdag 8-8-08
8u 's morgens, de wekker loopt af. Met pijn in het hart maak ik m'n zakken? Ik wil NIET naar huis... snif... Het lijkt of ik zoveel achterlaat hier. Nog even gedag gezegd tegen Megan en tijd om te vertrekken. Het is me gelukt alles weggeborgen te krijgen. Zalig! Sam, Evi, Joris en nadien ook Wendy gaan mee met de bus en de trein tot aan Museum. In Wynyard is Neil er bij gekomen, hij gaat mee tot aan de luchthaven. Het valt me enorm zwaar afscheid te nemen. Terwijl ik dit schrijf springen de tranen me weer in de ogen. Ik ga ze missen!!! Aangekomen op de luchthaven is het tijd om in te checken. YES 20,7kg, m'n bagage is maar een klein beetje te zwaar en ik moet gelukkig niets bij betalen. Een chance dat ze m'n handbagage niet wegen! Neil houdt nog 1 boek van me, het enige Engelse. Als hij naar België komt binnenkort krijg ik het dan wel terug.
Momenteel zit ik in het vliegtuig richting Kuala Lumpur. Ik ben goed door alle controles geraakt. Het voelt zo onecht aan, ik had het nooit gedacht maar ik ben verliefd geworden op dit land! Ik ga het missen!
De eerste vlucht verloopt zonder problemen. Ik heb het middenstuk voor mij alleen. Naast me zitten een groep Australiërs die op weg zijn naar de olympische Spelen. Ze drinken vrij veel en zijn daardoor ook vrij luidruchtig maar gelukkig niet lastig. Aangekomen in KL kom ik Luc tegen, een Nederlander. We gaan op zoek naar een internetcafé om de thuishaven te laten weten dat ik goed aangekomen ben in KL maar vinden het niet dus gaan maar iets drinken. Ook de vlucht naar Amsterdam verloopt zonder incidenten. Zo'n 28u na m'n vertrek in Sydney sta ik in Schiphol, te wachten op Elewout en ons vake die me komen oppikken, zij het met een half uur vertraging. De reis zit er op... ik kan het nog steeds niet geloven... Wanneer kan ik terug????
|
