Lies Down Under

Hoi allemaal,

enkele weken terug werd op één en de kro de terugkomviering van de WJD uitgezonden. Heb je ze gemist? Geen nood! Klik op onderstaande banner om ze te herbekijken. Er zitten ook enkele leuke beelden tussen en als je goed oplet kom ik ook enkele keren in beeld.

Groetjes
Lies

Hoi Allemaal,

eerst en vooral sorry voor het lange wachten! Maar nu we weer helemaal geacclimatiseerd zijn komen ze hier dan toch, de verhalen van de laatste dagen.
Ik wil jullie ook allemaal van harte bedanken voor het steeds trouw volgen van mijn blog en de leuke reacties!

Dinsdag 5-8-08
Na het ontbijt en het uitchecken zijn we gaan zwemmen in de lagoon. Best wel grappig eigenlijk: een zwembad met zicht op zee gezien er in de zee crocs zitten. Tegen de middag konden we gelukkig nog koken in Giligans en zijn we ons vuurtje en de pot en pan gaan verkopen in een tweedehandszaakje. In de namiddag was de souvernirsjacht geopend. Sam en Evi hielden hun hartje op. Rond 16u zijn we nog iets gaan drinken en dan was het tijd om de rugzakken op te halen en de taxi te roepen om richting luchthaven te gaan. Daar toegekomen alles in de flightbags proberen te stoppen en gaan boarden. Net voor de bagagecheck nog gegeten en op de tickets gekeken wie waar zit in het vliegtuig. Plots kwamen we tot het besef dat Joris geen boardingpass gekregen had... hoe kan dat nu?? Sam en Joris terug naar de balie... Maar blijkbaar kon die dame geen nieuwe print maken... Oh oh.. Gelukkig lag z'n pass aan de andere kant van de balie op de grond. Toen ze terugkwamen was dat echter niet wat ze ons vertelden. Evi en ik waren al compleet in paniek tot groot jolijt van de jongens. Gelukkig was alles in orde en konden we vertrekken met een beetje vertraging. In Sydney aangekomen was het al best laat en namen we de taxi om rond middernacht bij Chris en Megan aan te komen. Na een kleine rondleiding door het huis ging het richting bed, de dag was best vermoeiend geweest! Man het is hier echt wel koud! 10° minder als in Cairns, dat voel je toch hoor!

Woensdag 6-8-08
8u, ik ben wakker, dan maar opstaan zodat ik toch al een deel van m'n dagboek online kan zetten. Tegen 9u was de rest ook op en konden we ontbijten. Nadien richting bus en trein om in't stad te geraken. Ik had afgesproken met Neil dus even langs Maze Backpackers maar blijkbaar moest hij werken tot 15u. We spreken af dat hij Evi belt als hij klaar is en we elkaar dan ergens in Sydney vinden. Sam begon te grollen van de honger dus maar snel lunch gaan zoeken wat we vonden in een van de vele foodcorners. Ondertussen belde ook Wendy nog en zijn we na de lunch samen naar de kathedraal geweest. Nadien werd de souvenirsjacht weer even geopend. Ik had het stilaan gehad en gelukkig belde Neil en vonden we elkaar ergens ter hoogte van George Street. De rest van de dag kuierden we nog een beetje door Sydney, langs Darling Harbour waar we iets gingen drinken om rond 19u terug bij Chris te zijn voor het avondeten. Leuk om z'n vrouw Megan ook te ontmoeten! Na een fijn gesprekje aan het haardvuur kropen we ons bedje in! Morgen weer vroeg dag als we naar de Blue Mountains willen!

Donderdag 7-8-08
6u: de wekker gaat af. Tegen 7u moeten we in het station staan. In Central Station pikken we Neil en Wendy op. De rit naar de Blue Mountains is lang. Gelukkig kent Neil wat van de geschiedenis/mythe van de Three Sisters en waarom de Blue Mountains Blue genoemd worden. Eigenlijk wel fijn dat de treinreis zo lang is, zo hebben we tijd om elkaar wat beter te leren kennen. Ik leerde Neil de eerste dagen in Sydney kennen, hij werkt aan de balie van Maze Backpackers, we hadden afgesproken nog wat tijd door te brengen eens ik terug in Sydney was dus daar is nu tijd voor. Fijn ook dat Wendy nog een paar daagjes met ons mee reist. Zij is samen met haar man Bart in Sydney komen wonen een dikke maand geleden. Ze zijn Belgen en sloten aan bij ons kliekje tijdens de WJD. Ik ga ze allemaal erg missen!!
Aangekomen aan de Blue Mountains halen we eerst nog wat geld af. Zo aan het einde van de vakantie is het toch een beetje platzak hoor. En dan de bus op richting kabelweg. Haha een echte Engelse bus, zouden ze die speciaal gehaald hebben voor Neil? ;-) De bergen, de watervakken, de Three Sisters, het is echt machtig mooi!! We wandelen wat rond en nemen een stijl treintje naar beneden. Wanneer we juist op weg zijn naar de Three Sisters begint het te hagelen, te sneeuwen en uiteindelijk ook serieus te regenen. Uit pure miserie moesten we gaan schuilen en dat was echt jammer!! Rond 19u hebben we afgesproken in het Belgian Beer Café dus rond 17u moesten we zeker terug. Op de terugreis heb ik een heel stuk geslapen. De mosselen smaakten heerlijk. 's Avonds kwamen Neil en de groep van de Cuyvertjes ook nog langs. Het werd een fijn weerzien! Ik lag denk ik iets voor 1u in m'n bedje. De tijd vliegt als het fijn is!

Vrijdag 8-8-08
8u 's morgens, de wekker loopt af. Met pijn in het hart maak ik m'n zakken? Ik wil NIET naar huis... snif... Het lijkt of ik zoveel achterlaat hier. Nog even gedag gezegd tegen Megan en tijd om te vertrekken. Het is me gelukt alles weggeborgen te krijgen. Zalig! Sam, Evi, Joris en nadien ook Wendy gaan mee met de bus en de trein tot aan Museum. In Wynyard is Neil er bij gekomen, hij gaat mee tot aan de luchthaven. Het valt me enorm zwaar afscheid te nemen. Terwijl ik dit schrijf springen de tranen me weer in de ogen. Ik ga ze missen!!! Aangekomen op de luchthaven is het tijd om in te checken. YES 20,7kg, m'n bagage is maar een klein beetje te zwaar en ik moet gelukkig niets bij betalen. Een chance dat ze m'n handbagage niet wegen! Neil houdt nog 1 boek van me, het enige Engelse. Als hij naar België komt binnenkort krijg ik het dan wel terug.
Momenteel zit ik in het vliegtuig richting Kuala Lumpur. Ik ben goed door alle controles geraakt. Het voelt zo onecht aan, ik had het nooit gedacht maar ik ben verliefd geworden op dit land! Ik ga het missen!
De eerste vlucht verloopt zonder problemen. Ik heb het middenstuk voor mij alleen. Naast me zitten een groep Australiërs die op weg zijn naar de olympische Spelen. Ze drinken vrij veel en zijn daardoor ook vrij luidruchtig maar gelukkig niet lastig. Aangekomen in KL kom ik Luc tegen, een Nederlander. We gaan op zoek naar een internetcafé om de thuishaven te laten weten dat ik goed aangekomen ben in KL maar vinden het niet dus gaan maar iets drinken. Ook de vlucht naar Amsterdam verloopt zonder incidenten. Zo'n 28u na m'n vertrek in Sydney sta ik in Schiphol, te wachten op Elewout en ons vake die me komen oppikken, zij het met een half uur vertraging. De reis zit er op... ik kan het nog steeds niet geloven... Wanneer kan ik terug????

Welkom voor deel 3 van Lies Down Under part 2: Cairns - The Tip - Cairns met tussenstops in Cape York

woensdag 30-7-08
Time flies by when you're having fun!
De dag begon weer heel vroeg vandaag (ok zal het ooit anders zijn deze vakantie?) Snel ontbeten en afwassen terwijl de rest de tent afbreekt want er ligt een dag van 7u rijden in het verschiet. We wouden van Loyalty Beach tot in Coen geraken zodat we het saaiste en zwaarste stuk weg achter de rug hadden. Het eerste deel was enorm hobbelig, geen pretje voor de rug en de chauffeur, Evi in deze. Onderweg kregen we nog politiecontrole. Stel het je voor... een weg waar 3 man en een paardekop passeert en daar stoppen dan de flikken aan de kant voor een ademcontrole om 1u 's middags... het kan dus nog erger als in België! De politieman was wel erg vriendelijk, controle van het rijbewijs, eens blazen, hey wisten jullie dat jullie voorste nummerplaat wag is? Euh ja ergens onderweg verloren (een buurman op de camping aan Twin Falls had er ons al attent op gemaakt), ok geen probleem maar jullie vignet is ook vervallen, daar zal ik toch even voor moeten bellen. Ok allen in orde. Wat moeten we eigenlijk doen voor onze nummerplaat want ze hing echt wel heel los, die van achter ook eigenlijk... Ik zal eens kijken. De politieman gaat kijken naar de nummerplaat en komt even later terug. Hey de auto hier achter jullie heeft jullie nummerplaat terug gevonden... Euh WAT???? 4 dagen voordien waren we ze verloren, helemaal naar de tip geweest en terug, in de middle of nowhere krijg je controle evenals een auto achter je en net die auto had je nummerplaat gevonden??????? Dit hou je niet voor mogelijk!!! Hilariteit allom in de auto natuurlijk! Hoe groot is de kans...
Een beetje voordien aan de ferry waren we gaan tanken en sloeg de tank tilt waardoor we 1,5l gratis kregen... handig!
De rest van de weg tot Moretown Station verliep zonder incidenten. Naast de camping waar we vorige keer verbleven zoeken we ons een rustig plekje aan de rivier om onze picknick op te eten en genieten we van de prachtige vogels.
In de namiddag reed Joris, een lang stuk met veel dipjes en her en der wat koeien op en langs de weg. Op een 20km van Coen kwamen we terug langs de controle om de grens van de quarantinezone over te mogen. Daar is gratis internet dus kon ik snel ven m'n mail checken en de reacties op de blog lezen. Veel meer was niet mogelijk gezien we voor zonsondergang onze tent moesten recht zetten dus voor ongeveer 17u30. Momenteel staan we op een gratis camping langs de rivier net voor Coen. De macaronie met spek en kaassaus is binnen en was erg lekker. We doen dat goed zo geïmproviseerd kooken!
Sevens nog een beetje lezen en dan onze nest in, morgen rijden we tot Cooktown. Oh ja, er vloog net voor zonsondergang nog een zwerm van enkele duizenden fruitbats over, nu hebben we de beestjes ook gezien naar wie de Fruitbatfalls van enkele dagen geleden genoemd zijn.
Slaap zacht en tot morgen!

donderdag 31-7-08
Ik heb verschrikkelijk geslapen vannacht. Heel veel rugpijn gehad en toen ik net een beetje sliep werden we gewekt door een voorbijlopend en hinnikend paard. Even vreesde ik dat het onze tent zou platlopen maar gelukkig gebeurde dat niet! Na het ontbijt stond er ons nog een minder leuke verrassing te wachten: platte band... Reservewiel opgestoken en richting Coen om de andere te laten plakken. Hierdoor verloren we toch al gauw wat tijd. De rest van de dag was vooral in de auto zitten, maar de rit was nog best wel gezellig, vooral in de namiddag met heel wat ups en downs, het leek wel een pretpark! Ook weer heel wat dieren langs de weg gezien: kangeroes, paarden, koeien en zels een vrij grote slang. We hebben een iets andere weg terug genomen om rond een uur of 3 te arriveren in Cooktown waar we inkopen deden. Hier in de Lion Dens aangekomen weer hetzelfde ritueel: tent opzetten en koken. We worden steeds sneller in onze routines en het geeft wel een soort van vertrouwd gevoel elke dag. We besloten na het eten aan de bar nog iets te gaan drinken en kregen na enkele spelletjes Boonanza zelfs een halve pizza van twee vriendelijke Aussis: Ryan en Jef, waar we nu al enkele uren gezellig mee zitten te kletsen. ZE leren ons heel wat nieuws over het interessante land hier. Het wordt een korte nacht voel ik maar morgen kan ik slapen in de auto.

vrijdag 1-8-08
Vandaag hebben we een beetje de toerist uitgehangen in Cooktown: eerst naar de vuurtoren, dan het Cookmuseum bezocht en nadien een wandeling gemaakt door de Botanical Gardens tot aan het strand en terug om er nadien te picknicken. In het park zelf zagen we buiten de planten ook een paar mooie hagedisjes en 3 wallabies waarvan er 1 een kleintje in de buidel had: supercute!
In de namiddag ging het richting Cape Tribulation, door het regenwoud weer een heel andere omgeving om door te rijden maar ook weer prachtig! Rond een uur of 4 waren we hier op de camping, 1 van de beste tot nu toe: zalig ruime douches, telefoon ter beschikking en zacht groen gras. Het avondeten was een succes in tegenstelling tot gisteren, nu hadden we ook een echte campkitchen. Oh ja vanmorgen spek en eieren als ontbijt gehad dus het eten was zeker in orde vandaag! Voor de moment staat er wijn en chips voor m'n neus dus leuk leuk...
Het is echt al een leuke tijd geweest!
Je leert superveel interessante mensen kennen als je zo van de ene naar de andere camping trekt. Ik had het nooit gedacht op voorhand maar ik ga het hier nog missen!
Ik denk dat ik nog wel eens terugkom... ik zal al maar beginnen sparen!
Maar genoeg geschreven voor nu ik ga eens naar huis bellen, ze zullen anders ongerust beginnen worden.

zaterdag 2-8-08
Oh My God al zaterdag... pff over een week ben ik al weer thuis.... IK WIL NIET (sorry)
De dag begon weer met een platte band, dezelfde als vorige keer... haha Joris wordt wakker gemaakt door Sam met de woorden "pakt de krik al maar..." leuk is anders denk ik dan... Aangezien we toch weer naar Cairns gaan vandaag besloten we gewoon het reservewiel er op leggen. Onze eerste stop was aan het Daintree Discovery Centre: een soort van park waar je geleid door een radiootje rond je nek door het regenwoud kan wandelen en allerlei info krijgt. We hielden de camera in de aanslag maar jammer genoeg is het winter en zitten er weinig dieren. Rond 11u zijn we dan vetrokken om een boottochtje te gaan doen richting krokodillen, die hadden we nog niet gezien deze vakantie. We kregen hele lekkere Daintreetea en meatpie als lunch... dat was lang geleden... In de namiddag nog even in Mossman gestopt bij Mossman Gorg om naar de watervallen te gaan kijken. Rond 16u kwamen we aan in Cairns by het Aboriginal Park Tjapukai waar ik m'n hartje ophaalde en m'n centjes uit m'n zak om naar hartelust te shoppen. Ik heb 2 zalig mooie canvassen gevonden, echt prachtig! Ik hou echt enorm van hun kunst, de warme aardekleuren die hun band met de natuur echt prachtig weerspiegelen. Terwijl en Evi en ik rondkijken gingen Sam en Joris al even bij Britz langs voor de auto. Nadien ging het richting camping. We vonden ons een leuk plekje al valt de camping zelf wel wat tegen: iets te touristisch en wienig lokale mensen in vergelijking met wat we de afgelopen weken gezien hebben. Al hebben we wel enkele vriendelijke Duitsers tegengekomen.

zondag 3-8-08
Vandaag moesten we er wel heeeeel vroeg uit, om 8u moesten we aan de boot staan voor onze snorkeltocht naar het Reef. Aangekomen op de Reef Day Tripper mochten we meteen onze sandalen uitdoen en kregen we uitleg over het verloop van de dag en de veiligheid op de boot. En dan mochten we lekker gaan genieten van de zon op het voordek en in de hangnetten daar gezien het een catamaran was. 40 minuutjes voor onze eerste snorkel kregen we de uitleg over het materiaal en waar te gaan zwemmen en mochten we onze zwemvliezen aanpassen. Voor ik het water in sprong wou ik nog even aan een van de bemanningsleden vragen een foto te nemen toen hij plots vroeg of ik hem wat uitleg wou geven over m'n fototoestel want hij wou er zelf ook een kopen en twijfelde tussen Nikon en Canon. Ik heb gereageerd dat hij de mijne mocht uittesten en dan ineens een foto van ons nemen lol. Het snorkelen was echt geweldig! The Great Barrier Reef is echt imposant, al die vissen, het rif zelf dat je gewoon niet kan omschrijven, Prachtig!!! Ik werd jammer genoeg wel vrij snel moe en misselijk van het veel te zoute water dat ik binnen kreeg. Terug op de boot heb ik me direct afgedroogd en op het dek in de zon gelegd maar ik kreeg het maar niet warm en zag blijkbaar lijkbleek. Zelfs tijdens de lunch zat ik nog te bibberen, gelukkig kregen de kippenboutjes me erdoor. Nog een stukje chocola en we waren weer op weg naar de tweede snorkelplaats. Toch maar besloten een wetsuit te vragen want ik had het nog steeds vrij koud. De tweede keer kon ik er wel eens zo hard van genieten. Op de terugweg naar Cairns kregen we nog fruit en kaas. Joris en Evi hadden zich in het net gelegd tot er plots een grote golf kwam en ze beiden overspoeld werden. Ik kwam niet meer bij van't lachen! Sam, Evi en ik gingen achterin zitten en Joris bleef liggen gezien hij toch doorweekt was. Een beetje later kwam hij bij ons zitten omdat hij zich niet goed voelde, waarschijnlijk een zonneslag achteraf gezien. Terug op de camping tijd om onze zakken te pakken maar eerst even een half uurtje internet blog en mail checken. Geen tijd om alles er op te zetten dus maar een klein kort bericht dat de verhalen volgen. Daarna met pijn in het hart de rugzak geladen (we hadden onze keren in de bakken van de jeep opgeborgen voor de handigheid) en nog even het zout van m'n lijf gewassen onder de douche.
Tegen 20u konden we dan eindelijk eten. De Duitsers van gisteren waren er ook, ze hebben beide ook dreadlocks dus dat geeft meteen een band he. Rachel heeft een wrap rond m'n dread gemaakt en ik heb haar een parel en m'n trainingsbroek die ik niet meer mee naar huis wou nemen gegeven. Ze is toch te klein en zij was er blij mee dus een win win situatie! We bleven nog even kletsen en ze komen blijkbaar binnenkort naar België! Tof dan kunnen we nog eens afspreken! Ondertussen kwam er ook nog een poesje fletsen... nog even en ik zie Misty weer! Nog een tijdje met Joris blijven kletsen ook. Echt fijn dit soort gesprekjes. Jammer genoeg wordt de nacht er zo kort door. Toch maar m'n bedje opzoeken, morgen moet de tent en den auto binnen? Het laatste deel van de reis kan beginnen.
Het blijft een dubbel gevoel! Enerzijds ben ik wel blij om familie en vrienden terug te zien langs de andere kant zou ik hier nog maanden kunnen voorttrekken! Ik hoop dat ik nog eens terug kan komen!

maandag 4-8-08
Ik ben opgestaan met een grote glimlach op m'n gezicht, aan het nagenieten van alle mooie dingen die we meegemaakt hebben de afgelopen weken. Na een mini-kussengevechtje met Joris, m'n slaapzak en matje voor de laatste keer opgerold. Het is toch bizar hoor. Onze eerste stop was bij Giligan's om de rugzakken af te zetten. De meneer keer wel raar op toen we 12 kaartjes vroegen voor de bagage. Rond 10u stonden we met een zo goed als lege jeep bij Britz. Met pijn in het hart gaven we de sleutels af en brachten we alle papieren in orde. De terugweg te voet langs het strand met tussenstops bij souvenirwinkeltjes was leuk. Op het strand hebben we een hele bizarre vis gezien: hij liep met z'n vinnen over het land van de ene plas naar de andere, echt cool!
Rond 14u mochten we inchecken in Giligan's dus picknickten we eerst nog even langs de zee. Na het inchecken deden we een dudje en dan terug op weg naar de lagoon maar jammer genoeg  was de zon weg. Daar hebben we nog even gekaart en nadien pizza gaan eten. Er lag boven een kaartje dat op mijn lijf geschreven was: "fed up with noodles go check out our pizza". Op dit moment drinken we nog een glaasje wijn en gaan we nog wat kletsen en dan zit onze lekker luie dag er ook weer op.

Hey allemaal,

hier zijn we weer voor een lading verhalen van onze avonturen in the outback.

Maandag 28-7-08
Wat een dag vandaag! Vanmorgen rustig begonnen, ontbeten, de tent opgebroken, auto geladen en off we went richting Bamaga en Siesia. Alles ging perfect tot we een wegje insloegen dat iets kleiner was als normaal, een beekje door dat toch wel vrij diep leek... alles nog ok tot plots... shit we zitten vast! Nog even proberen, effe achteruit, weer vooruit, niks... de wielen draaiden ter plekke rond... damn NIET goed!!!
Joris nam even het stuur over van Evi maar besefte al snel dat het niet vanzelfsprekend ging zijn. Denk denk... uitgraven, takken verzamelen, auto proberen op te krikken, nog een paar keer proberen... niks. Anderhalf uur ging voorbij, iedereen had hard meegeholpen de auto zo goed mogelijk van takken onder de wielen te voorzien, ok we hadden alles gedaan wat we konden, nog eens proberen... Wonder boven wonder bleef ik geloven dat het wel in orde ging komen. We gingen weer de auto in, verdeelden het gewicht zo goed mogelijk, goed, dit moest het zijn... Joris start de auto en voorzichting in 4low... niks... ok we waren 20cm verder en dan patineerden er weer 2 banden. Handrem op en weer kijken. Misschien kunnen we nog wat takken dwars leggen.... Evi en ik gingen verderop staan nadenken over wat we gingen doen... Op dat moment zag ik het zelf ook niet meer goedkomen. Plots hoor ik achter mij de auto starten, please God laat ons nu niet in de steek, Sam heeft besloten mee te duwen... ja ja ja het lukt Yes Yes we zijn er uit!!!! Ik spring een gat in de lucht van vreugde. Zie je wel dat het ging lukken. Joris flapt er even droog uit: "zoveel paarden onder de moterkap en ni gaan en ge zet enen ezel vanachter en 't lukt... ;-)" Nu zien dat we veilig terug geraken. We spreken goed af en Joris volgt gedwee onze aanwijzingen op. 2u later staan we weer op de hoofdweg nog aan het bekomen van dit avontuur.
We besluiten om in de toekomst de rode wegjes op de kaart links te laten liggen en op de hoofdweg te blijven. Aangekomen in Bamaga doen we onze inkopen en zoeken we een leuk plekje uit om te lunchen, plak in een Aboriginalwijk. Na de middag gaan we nog een kijkje nemen naar 2 vliegtuigwrakken uit WOII, het 3de konden we niet vinden. En dan op naar Siesia, naar de camping. Vlak aan het strand zetten we onze tent op. We maken het eten, kijken naar de prachtige zonsondergang en realiseren ons dat we geluk hebben gehad vandaag! Bedankt God om ons veilig tot hier te brengen. De buurvrouw geeft me nog een mengsel tegen de muggenbeten en fris gedouched ben ik klaar om m'n bedje op te zoeken.

dinsdag 29-7-08
de dag vandaag begon met een poging om even naar huis te bellen, zonder resultaat. De mevrouw aan de kiosk hier verkocht me de verkeerde kaart waardoor het niet lukte, gelukkig kreeg ik wel m'n geld terug. In plaats van daarvan ben ik dan een ochtendwandeling gaan maken met Sam hier op het strand en hebben we een kleine haai gered die verstrikt geraakt was in een oud net. Na het ontbijt zijn we nog wat met de buren blijven kletsen en heb ik van de vriendelijke mevrouw een potje van het anti-muggenmenseltje gekregen samen met het recept: 70% babyolie, 20% dettol en 10% tea tree oil. Nadien hebben we de truien gewassen en opgehangen en vetrokken we richting The Tip, Cape York, hét meest noordelijke punt van Australië. Ondertussen hebben we al geleerd dat de weg naar onze bestemming vaak en mooi of nog mooier is als het doel op zich. Deze keer was de weg weer heel hobbelig, gelukkig hebben we een 4X4! The Tip was echt adembenemend! Parelwitte stranden, helblauwe zeel, jammer genoeg zitten er krokodillen en haaien dus zwemmen zat er niet in. Aan het strand konden we wel leuk picknicken.
In de namiddag wouden we gaan paardrijden maar jammer genoeg zat dat er niet in omdat de paarden verspreid in de heuvels rondliepen. We besloten dan maar terug omhoog te rijden, richting Fly Point om te gaan kijken naar schildpadden die er jammer genoeg niet waren en dan naar Summerset Beach waar we nog wat Aboriginal Art aantroffen na een stevige klim over ritsen. Tegen 16u keerden we terug naar de camping, net op tijd om zonsondergang de noedels te koken voor het avondeten. Onderweg naar de The Tip hadden we een goeie telefoonkaart gekocht in Bamaga en kon ik na het eten en voor het douchen even naar moeke en vake bellen. Het deed deugd ze even te horen! Nu ga ik stilaan m'n matrasje opzoeken. Morgen wordt weer een lange dag in de auto richting Coen. De terugrit is begonnen...

Dit gaat het voor nu weer even zijn mensen, ik ga m'n bedje hier in België gaan opzoeken. Het gaat goed doen zo na 5 weken weer in m'n eigen bed te slapen.

De kans dat ik morgen tijd heb om verder uit te typen is vrij miniem dus ik denk dat het iets voor maandag zal worden.

Slaap zacht en tot binnenkort.
Lies

hey hey hey allemaal,

ik ben weer terug in het nog wel redelijk warme België.
Sorry dat ik niet eerder nog iets van me liet weten maar het zijn nog enorm drukke dagen geweest de laatste in Sydney! Ik ga m'n best doen deze namiddag of morgen de rest van m'n avonturen uit te typen.

De vlucht is goed verlopen en momenteel voel ik me ook nog redelijk goed. Ik zit nu bij m'n ouders maar kijk er enorm naar uit straks Misty weer te zien!

Dikke knuffel en tot later!

ikke

Hey allemaal,

eindelijk gratis internet dus tijd om alles van de voorbije weken uit te typen. Ik ga zien hoever ik kom voor de anderen wakker zijn. Het is hier momenteel 8u11.

woensdag 23-7-08
Na het douchen was het tijd om te gaan uitchecheken, de jeep te gaan halen en naar het infocentrum te gaan om even te weten wat er in Cairns allemal te doen is voor de dagen dat we terug zijn uit het noorden. Nadat we de nodige info hadden moesten we de broodnodige inkopen nog doen van campeergerief en eten. Plots vliegt er iemand rond m'n nek... Tinne. De familie De Gendt was blijkbaar ook net z'n inkopen aan het doen, wat een enorm toeval. We besloten dan nog een stukje samen op weg te gaan, richting Kuranda waar we naar een soort mini-zoo gingen waar we de walabie's konden eten geven en koala's mochten knuffelen. Voor we verder reden naar Mareeba stopten we nog even aan een lookout om naar supergrote watervallen te gaan kijken en gek te doen in de bomen. In Mareba aangekomen op onze allereerste camping begon het organiseren van de jeep, het opzeten van de tent en gingen Evi en Tim voor het eten zorgen. 's avonds hielden we onder leiding van Dirk nog een mooie avondwake en ik probeerde nog even thuis te bellen maar ik viel jammer genoeg op de voicemail van vake... Aangezien het aan het regenen was en er nog plaats was in de camper van Dirk en co was mijn keuze snel gemaakt waar ik ging slapen.

donderdag 24-7-08
De dag begon met een eucharistieviering in de camper geleid door Dirk. Het was en intens mooi moment rond een kleine tafel met eem groepje vrienden... zouden de leerlingen van Jezus zich zo gevoeld hebben die avonden bij Hem?
Veel te vroeg moesten we weer afscheid nemen va de De Degendts maar wat wij gingen doen lukte niet met eem camper. Evi kroop achter het stuur en weg waren we richting Laura, de bush in. Koeen, paarden, kangeroes, allen stonden, liepen, hopten ze op onze weg. Even stopten we aan Split Rock om naar een staaltje prachtige Aboriginal Art te gaan kijken en daar te lunchen. Toen we verder reden richting Coen ben ik in slaap gevallen en blijkbaar moet Evi een eendachtig beest hebben omver gereden... niet zo goed maar ze kon echt niet meer ontwijken hoorde ik. Net voor de witte zandweg begon maakte ze nog even een slippertje... gelukkig hebben we een stevige jeep en kon het niet zo'n kwaad. In Coen toegekomen werden we doorverwezen naar Charlie's Mine, een leuke camping die uitgebaat wordt door een Maltees. Nog effe eten maken, een spelletje Boonanza en dan richting tent.

vrijdag 25-7-08
een zware dag vandaag voor allemaal. Vanmorgen met goede moed in Coen vertrokken richting Weipa met het doel daar een halve dag te blijven en te slapen. De weg ernaartoe was enorm saai. Weipa zelf viel tegen: buiten de mooie plek die we vonden om te picknicken was er echt niets te zien. Daarom besloten we maar om verder te rijden tot Moretiwn Telegraph Station, waar we nu zitten. Gelukkig namen we onderweg een stukje shortcut waar er superveel kangeroes zaten zodat we nog wat plezier hadden in de auto met pogingen te doen om op tijd foto's te nemen. De zin was bij mij heel ver te zoeken vandaag! Hier op de camping kwamen we een supervriendelijke australier tegen die van het noorden kwam en ons een voorstel deed adhv de kaart om via een toffe weg naar Cape York te gaan. Ik zie het weer wat meer zitten. De rest had het blijkbaar ook wat moeilijk. Hopelijk valt morgen goed mee dan is vandaag sbel vergeten. Ach 1 mindere dag in 2,5 weken is niet zo slecht he... al verlangde ik vandaag toch wel erg naar m'n eigen bedje en Misty... Nog 2 weken en ik zie haar weer! Er staan ons nog heel wat avonturen te wachten! Nu nog even douchen, kampvuurtje met avondwake en dan bedje in.

zaterdag 26-7-08
De dag begon al snel vandaag, zo rond een uur of 4: toen ik even naar de toilet moest. Ik hadm'n zaklamp onderweg even uitgedaan om niemand wakker te makem en toen ik em onderweg weer even aandeed stond ik bijna oog in oog met een walabie.... man ik schrok me rot (en dat beest ook lol)! Na de toiletstop toch nog wat geslapen tot de wekker rond 7u afliep. Ontbijten, afwassen, de bandendruk verlagen en klar waren we voor de rit van vandaag. Door steeds veranderend landschap, over de ene dip na de andere (de wegen hier hebben serieus last van depresiie hooor hihi) op weg naar het eerste iets ruigere stuk: door een beekje waar we niet helemaal zeker van zijn dat het minder was als ee halve meter.
Hier aan de Twin Falls aangekomen hebben we ons een plekje gezocht op de bushcamping en zijn we naar de watervallen getrokken met bikini en zwembroek in de aanslag. Eerst nog even over land de 3 watervalleb verkend: de Saucepan, de Elliot Falls en de Twin Falls. Bij de laatste aangekomen zijn we het water in gegaan en de rest van de namiddag beleefden we machtige momenten daar in de rivier. We zwommen onder andere van de en naar de andere waterval, ongeveer iets meer als eem kilometer. Aan de Saucepan kropen we dan via de wortels van de bomen weer aan land, echt een zalige ervaring!
Oh ja voor het zwemmen hebben we eerst nog geluncht en de brief van de ranger ingevuld samen met het geld voor het camperen. Na het zwemmen was het dan tijd voor een 4-uurtje en nog even in de zon liggen terwijl de jongens de tent opzetten. Het eten was een beetje geimproviseerd: op een houtvuurtje noodle en als dessert een mandarijntje met heeeeeel veel pitjes.
Momenteel is het haf 8 en al compleet donker maar met een indrukwekkend mooie sterrenhemel! Wist je al dat hier andere sterren te zien zijn als in Belgie? Ok jullie misschien wel, ik wist het niet.... Ik denk dat ik zo nog even foto's ga sorteren en dan nog een spelletje boonanza . Morgen een relaxdagje, lekker uitslapen, ik kijk er naar uit!

zondag 27-7-08
Het uitslapen deed deugd. Toen ik wakker werd waren Sam en Evi gaan wandele en Joris gan zwemmen. Tegen dat ik uit m'n nest gekropen kwam was iedereen terug, perfecte timing dus voor ontbijt. Nadien nog wat was gedaan gezien we hier toch en dagje blijven. Iets voor de middag zijn we nog even naar de Fruitbat Falls gaan kijken. Middageten: PANNENKOEKEN! Heerlijk! Ondertussen ook nog wa tijd om te lezen. Getemde Tijger noemt het boek dat k van Erik kreeg net voor de reis, een echte aanrader! Joris zei dat hij het ook wil lezen als ik het uit heb. In de namiddag zijn we terug naar de Saucepan gaan luieren in de schaduw en nadien in de rivier. Het leven kan zalig zijn!!!!

Tot zover m'n eerste deel verhalen... Vanavond of orgen typ ik wel verder. Er staat nog heel wat te gebeuren, geloof me! Kijk dus regelmatig nog eens terug!

Dikke knuffel van julie ondertussen avonturierlijke reportster.
Lies

Hey allemaal,

we zijn weer terug in Cairns, helaas heb ik hier niet veel tijd en kan ik nu alle verhalen nog niet neerpennen. We hebben de voorbije weken wel alles bijgehouden op papier dus het komt!

Alles was echt adembenemend! Heel veel dieren gezien, echt super!

Tot een dezer en dikke knuffel aan iedereen... Oh hoe is het weer in Belgie?
Liesje

ps ik wil nog niet naar huis....

hey allemaal,

hier zijn we weer... live vanop de andere kant van de wereldbol... en we hangen nog steeds ondersteboven! ;-)

Even zien, na onze aankomst bij Peter gisteren hebben enkel Joris en Sam zich kunnen douchen want dan was het warm water op... Maar Peter had wel voor een overheerlijke brunch gezorgd! Croissants en rozijnenbollen... echt de max!
Nadien zijn we de stad in getrokken op zoek naar een memorystick voor Joris, iets tegen de verkoudheid van Evi en een cameratas voor mij... Onderweg hebben we ook nog een goede daad gedaan: een dakloze een deel van de overschot van het WYD eten gegeven... die mens was zoo blij... ik voelde me echt super. En te zeggen dat wij het eten niet zo mega vonden... 
Tegen 16u hebben we dan de ferry genomen richting Manly beach, langs de Operah en langs Harbour Bridge... supermooi! Daar wachtte Peter ons dan op en zijn we naar de zonsondergang gaan kijken op een hoger gelegen gebied... Het is hier echt de max! Het enige jammere is wel dat het hier donker is om 17u waardoor je dan ook moe wordt... Een klein uurtje later hadden we afgesproken met Chris. Een belg die in Australie woont sinds 1991 en waarbij we gaan verblijven de laatste dagen van onze reis. Nadat we iets zijn gaan eten en Peter ons getrakteerd had was het op naar het Belgian Beer Cafe... en dan bedje in

Vanmorgen konden we iets langer slapen. Rond een uur of 9 zijn we dan op zoek gegaan naar een wasserette... die gevonden werd na 4 keer het blokje rond te lopen... Toen dat gevonden was konden we gaan ontbijten en al een deel inpakken om nadien weer onze was op te halen en richting luchthaven te vertrekken...
De rest van de dag hebben we daar dan ook doorgebracht met iets te eten en wat tv te kijken om rond een uur of 8 hier in Cairns toe te komen. We zijn net iets gaan eten en gaan zo ons bedje opzoeken want ook morgen is het weer vroeg dag aangezien we om 9u de jeep oppikken om onze rondreis in te zetten.

Ik weet niet of er dan nog veel mogelijkheid gaat zijn op internet maar zodra ik kan horen jullie iets van mij.

Ik wil ook iedereen nog eens bedanken voor de leuke reactie, zeker de mensen waarvan ik niet verwacht had dat ze m'n blog zouden vinden zoals bv Tante Paula :)

Dikke knuffel aan iedereen en tot binnenkort
Liesje

Hier zijn we weer... het zit er op deel 1 van deze fantastische reis!
Terwijl de was inzit en Joris aan't douchen is tijd om even bij te bloggen van de voorbije dagen.

Vrijdag werden we gewekt met het ondertussen alombekende "goodmorning everyone, I have an anouncemebt, breakfast is served..." Na het ontbijt weer klaarmaken om naar Carlton te vertrekken voor de laatste catechese. Deze keer werd ze door Mgr Luc Mattijs gegeven, de Belg die hier in Armidale woont. Persoonlijk vond ik deze catechese niet zo bijzonder. Heel chaotisch en niet zo inhoudelijk sterk. De verzoeningsviering die er op volgde daarentegen was enorm intens. Deze keer hadden we geen extra lunch meegekregen (donderdag hadden we namelijk zowel in de school als in Carlton lunch gekregen). In de namiddag stond er de kruisweg op het programma, echt immens intens! We zaten terug in Barangaroo en ik moet je zeggen als een massa van enkele duizenden mensen in complete stilte neerzit te kijken naar de grote schermen waarop de laatste dagen van het leven van Jezus uitgebeeld worden, word je zelf binnenin toch ook wel geraakt en compleet stil! Het was voor mij echt de mooiste dag van de hele WYD week!

Zaterdag was het dan zien dat we alles meehadden om te camperen op Randwrick Racecourt, de paardenrenbaan van Sydney. Met een groepje van om en bij de 20 hadden we besloten toch de lange wandeling over de Harbour Bridge te doen en tegen een uur of 12 waren we dan op Randwrick toegekomen. Eerst hadden we ons een hele goede plaats uitgezocht maar toen we merkten dat we als enige groepje niet bij de rest van de Vlamingen lagen zijn we bij hun mee in het vak gekropen. De rest van de dag was een beetje luieren, wat proberen te slapen en naar de vele concerten luisteren die werden gespeeld. 's avonds was er dan de avondwake met kaarsjes, Ook een heel mooi moment. En nadien slapen onder de sterren, althans als je door de wolken keek. Na een niet zo koude nacht en een verbazend goed geslapen nacht was het tidj om al zoveel mogelijk spullen bijeen te pakken en ons een plaatsje te gaan zoeken dichter bij het altaar. Met weer ons groepje van 15-20 rondom Father Dirk (De Gendt) geraakten we tot net achter de priesters, beter kon echt niet! De final mass was ook enorm mooi. De paus heeft echt enkele hele mooie dingen gezegd en is deze week echt enorm in m'n achting gestegen!

Nog even lunchen en dan een poging doen om in de massa uit Randwrick weg te geraken... een uitdaging en een test op het geduld dat een mens nog heeft na een week WYD. Al bij al viel het nog mee maar mijn bobijntje was toch wel compleet af hoor! Ook het feit dat onze groep mij even vergeten was op Randwrick deed daar niet zo goed aan. Toen we eindelijk weer in Caringbah waren aangekomen en onze pizza meet heel veel smaak hadden verorberd (geloof me na een week opgewarmde whiskas doet pizza heeeeeel goed) ben ik bijna meteen m'n bedje gaan opzoeken, ook al was het nog maar 20u. Vandaag dan onze zakken gemaak, al wat gesorteerd wat we mee willen nemen op deel 2 van de reis en wat we bij Chris gaan laten (daar verblijven we de laatste 4 dagen bij) en beseft dat het Vlaamse creativiteit zal vergen om alles weer mee naar huis te krijgen! Peter kwm ons tegen 9u oppikken en nu zitten we dus hier onze was te doen en onszelf ook even te wassen, iets wat we de afgelopen dagen niet konden doen gezien de douche met gaskraan in Caringbah.

Op naar deel 2... maar nu even relaxen en batterijtjes bijladen.

Tot binnenkort.
Lies

PS Koen als je kan laat je dan even weten hoe het in Spanje is, hoe de reis was en of alles ok is met moemoe? Bedankt!

hey allemaal,

ik heb nog 10 minuten op de teller dus het moet snel gaan.

Maandag zijn we naar Sydney gekomen. De hele dag op de bus met een chauffeur die constant aanmaande te gaan zitten en heel veel gezang. Na een vermoeiende busrit dan toegekomen in Caringbah, de school waar we verblijven. Grappige anekdote is dat er een verplichte brandoefening was dus wij na een half uur daar zijn allemaal braafjes op het grasveld gaan staan toen de alarmbel afging. En dan tijd om bedje in te duiken.

Dinsdag moesten we heel vroeg op. Door de intercom werden we op een nogal brute manier uit ons bedje gezet. Het ontbijt was niet echt super, maar goed het is eten, iets wat veel mensen op deze wereld niet eens hebben... Dan op weg naar de zangrepetitie in Carlton en nadien naar de stad om eten te gaan zoeken. Op de eerste plaats waar we zaten was er geen te krijgen dus maar direct naar Barangaroo waar de openingsmis zou zijn. Onderweg hadden we de TV ploeg van VRT mee gekregen en die hebben me tijdens de lunch dan ook geinterviewd, zoals jullie reeds konden zien. De rest van de dag hebben we doorgebracht op het terrein om te besluiten met een adembenemende openingmis. Aan de merchandize stand kwam ik nog Lui van Papua New Guinea tegen die me zijn dreadsmuts beloofde als ik morgen tegen 12u terug daar geraak, we zien wel. Nadien nog even naar Chinatown, Harbour Bridge en daar was het vuurwerk.

Woensdag op de trein Rudy uit Reunion tegengekomen, Beth hield haar beste frans boven, bijna onze trein gemist daardoor... In Carlton was het dan de eerste catechese met Mgr. Hoogmartens. Echt heel inspirerend! Wat me vooral bijbleef was zijn oproep om vreugdevol begeesterd door het leven te gaan, dit vond ik wel een uitdaging. Hij omschreef de Geest als nederige liefde, stilte en vreugde. Nadien was er panelgesprek en gespreksgroepjes, gevolgd door een eucharistie. Als middageten was er weerom bbq... In de namiddag zijn we bondaybeach gaan onveilig maken. Zwemmen in de winter, niet gedacht dat ik dat ooit zou doen! Na het kopen van de postkaartjes zijn we terug naar Saint James Cathedral gegaan voor de Taize-viering. Niet verwacht dat het horen van die specifieke muziek zo intens zou zijn... Voor heel de groep was het echt een waardevol, spiritueel moment. ook frere Alois was er wat het wel extra bijzonder maakte. Op het einde nog even met Beth (Liesbeth uit Kessel-lo) blijven praten wat enorm deugd deed!

Vandaag was het weer vroeg dag. Het ontbijt was deze keer een succes, we hadden choco te pakken gekregen en een stukje kaas... mijn maag riep terstond HALELLUJA! Nadien was het weer op weg naar Carlton voor de catechese met Mgr. Van Looy over de Kerk in de maatschappij... opnieuw een uitdaging om in groepjes over te denken en een oproep naar duidelijke identiteit. Ook de eucharistie die volgde was erg mooi (zegt Beth die naast me zit. Dag papa ;-) ) De rest van de dag hebben we gewacht op de Paus... met succes hij is opgedaagd. Eerst met de boot en dan achter ons nog eens in z'n glazen bol.

Oh ja voor ik het vergeet GELUKKIGE VERJAARDAG vake en een goeie reis gewnest!

Heel veel dikke knuffels van Lies en Beth

Even kijken, gisteren was een erg drukke dag!
Eerst en vooral naar de kerk, dan naar een plaatselijk dierenpark waarvan ik de naam even kwijt ben, waar we emu's, allerlei schitterende vogels, heel wat belgen en jaja ook kangeroes gezien hebben! Nadien naar een botanical garden die jammer genoeg niet in bloei stond dus wat is minder was en dan naar 2 kunstgallerijen. Jammer genoeg was die van de Aboriginals niet meer open. In de namiddag zijn we met z'n allen naar de rugby gaan kijken en 's avonds was er een etentje met line dance georganiseerd wat heel erg leuk was. Tegen half 10 ben ik doodmoe m'n bedje in gekropen en vandaag is het een dagje met de familie en gaan we deze namiddag naar de schapenboerderij kijken. Ik heb ook eindelijk mijn foto's overgezet gekregen dus hier komen ze....



De opera van Sydney

Harbour bridge Sydney

Pieter met ontbijtkarretje op de luchthaven

Een vermoeide Chris na een heeeele lange vlucht

Beth ook toegekomen

In Maze Backpackers, een groep aan het ontbijten

Pieter hard aan het werken

Het vliegtuigje waarmee we naar Armidale vlogen

Alle 200 Vlamingen aangekomen in Armidale

waaronder ook heel wat priesters zoals Guido

Onze filmster Noella of moeten we zeggen Vicky

Openingsmis voorgegaan door bisschop Luc (een belg die in Australie bisschop is)

bisschop Luc

schapenscheren

het beestje keek wel wat zielig

middageten in een Coffee Shop gelukkig heeft dat niet dezelfde betekenis hier als in Belgie

Liesbeth geniet van de zon

op tocht met de Aboriginals

de 2 vriendelijke Aboriginals

Samuel genietend van het prachtige uitzicht

Zoek de kangeroe

Olivia, het dochtertje van m'n gastgezin doet de Emu na...

prachtige vogels dat ze hier hebben!!!

en natuurlijk de kangeroes!

nog even poseren

Zo dat was het voor nu...

Hele dikke knuffel aan jullie allemaal, morgem wacht ons een lange busreis naar Sydney en ik weet niet in hoeverre we daar over internet zullen beschikken dus misschien tot over een paar dagen!

Lies

hey allemaal!

Even meer tijd en zin om m'n blogje aan te vullen met de belevenissen van de afgelopen dagen.

Gisterenmorgen was er de openingsviering in Armidale met heel wat belgische en vlaamse vlaggen op de eerste rij. Ook wqaren er Duitsers, Amerikanen en Filipijnse jongeren. Nadien was er een grote receptie met "fingerchips", eigenlijk dus gewoon aperitiefhapjes... We hebben ook allemaal een zakje gekregen met pins in en een zelfgebreide sjaal of muts. De meeste zagen er echt hilarisch uit, babyroze of lekker fluffy...

Nadien zijn we dan met de bus naar Tamworth gereden waar we onze gastgezinnen kregen toegewezen. Ik zit bij hele lieve mensen! Steve en Tania en de 3 kinderen Harry, Shawn en Olivia. De rest van de tijd hebben we met hen kunnen kennismaken. We waren van plan op tijd te gaan slapen maar toen begonnen we op internet wat foto's te tonen en werd het snel laat! Oh ja toen we net van de bus stapten werd ik aangeklampt door de lokale pers... en vandaag stond ik in de krant haha... misschien komt het wel op de sydneysite www.sydney2008.be

Vanmorgen moesten we rond 8u30 aan de bussen staan voor een drukke dag. Eerst naar Nunvil (denk toch dat het zo heette) naar een schapenscheerder gaan zien, derna naar een plaatsje waar ze van de ruwe wol bollekes wol maken, dan naar een goudmijnmuseum waar we heerlijk gelachen hebben met William, de blinde jongen die mee is, en dan tijd voor een BBQ! Jaja in de winter doen ze dat hier ook. Nadien kregen we een echte aboriginal te zien... alle ja echte ik vond em nogal geciviliseerd (opgepast Evelien da's weer een moeilijk woord ;) ). Hij heeft ons wel een toffe wandeling gegeven in de bushes wat enorm deugd deed!

Tegen 17u zijn de families ons terugkomen oppikken, om ons na een snelle thee weer naar een receptie te brengen hier in Tamworth zelf met de burgemeester, die ons heel duidelijk wou laten voelen dat hij wou dat we een goede indruk overhielden aan dit dorp.

En na een lekkere spaghetti wit ik nu vrij vermoeid achter de pc een blogje te schrijven voor jullie voor ik m'n bedje in duik. Wel leuk is dat m'n broer online is, al is het internet hier overal pokketraag dus duurt het lang om te chatten!

Oh ja ik heb wat problemen om m'n foto's hier op de pc te krijgen en dus ook op de blog hier maar morgen is er waarschijnlijk meer tijd om het uit te zoeken...

Dit was het voor nu!

Dikke knuffel van een vermoeide WYD reporter
Lies

PS supercool dat er ook mensen m'n blog meelezen die ik niet meteen ken! Veel plezier en bedankt voor de reacties!!!!!

hi all...

So a little summary of everything that is down here, I will tell the complete stories when I'm back home and have a normal keyboard....

I arrived safely in Sydney on Sunday morning. After being picked up by Pieter I had a nice easy lasy day. Monday we picked up the first groups, been for some shopping and worked a bit. Tuesday was quit the same except that I had to wake up later what was very welcome!! Wednesday we've put the last group on the bus to Armidale and went to the airport to take a flight ourselfs to Armidale as well. In the afternoon I slept for 2 hours and then went kangeroospotting... Today we came to Tamworth after the opening mass in Armidale and have been here in our family.

So so far everything went smoothly!
If you want the details I wrote below you can always ask my brother to translate ;-)

Big hug and talk to you soon!

Lies

Vandaag niet zo superveel cools te berichten maar toch maar even iets laten weten....

Vanmorgen weer heel vroeg op gemoeten, snel ontbeten om dan ontbijt te brengen naar Maze backpackers voor de vertrekkende groep en op naar de luchthaven voor onze vlucht richting Armidale...

In de luchthaven hebben we een tijdje moeten wachten maar met een beetje vertraging toch goed vertrokken in het kleinste vliegtuigje waar ik al in gezeten heb. Ik heb geteld, er kon welgeteld 35 personen mee... het deed me wat denken aan de Flying Doctors...  Alleen de landing was niet zo super, 3x proberen te landen, na 2 keer terug de lucht in gemoeten om een andere route te nemen en ikke die ondertussen immens misselijk werd... kwas blij als we op de grond stonden!!

Hier toegekomen in de university meteen eten gekregen en dan een paar uurtjes gaan slapen om nadien naar de kangeroes te gaan kijken. Ik heb er nog geen foto's van genomen omdat het aan't sneeuwen was.... jaja van zomer in Belgie naar lente in Sydney naar putteke winter in Armidale... ni goe voor ne mens zijn bioritme zenne...

Oh heb ik al verteld dat ik een jas ben gaan kopen gisteren? Ik heb hem al kunnen uittesten en hij is lekker warm en waterdicht dus ikke blij!!!

Sevens gaan we de laatste groep verwelkomen hier se dus ik ga stilaan afsluiten, morgen hopelijk wat foto's online als het lukt en misschien een engels verslagje van de voorbije dagen.

Vele groetjes allemaal!!!
Lies

hier zijn we weer. Voor de voorlopig laatste keer vanop de luchthaven. Group 5 is about to arrive.

Gisteren is de groep met oa Liesbeth (Marktrock) goed toegekomen! We zijn met hen naar een backpackershotel gereden, echt welk gaaf dingske met eindelijk een beetje een alternatieve gast achter de bar! En nadien nog even naar Harbour Bridge en de Opera en dan op weg naar dromeland.

Vandaag was relax! Op een normaal uur opgestaan: 7u, de groep ontbijt gaan brengen en op de bus naar Armidale gezet en dan wij zelf naar Carlton waar we een afspraak hadden met de mensen van de kerk waar we catechese zullen hebben.

Na ons gesprek terug naar de winkel. Deze keer zijn we naar buiten de stad gegaan en dat was een goed idee, hier hadden ze tenminste wel winkelkarretjes!
Het is trouwens een hele belevenis om met Pieter aan de kassa te geraken, zeker als hij moet betalen! De ene telefoon na de andere, oa eentje van de mensen op de bus naar Armidale.
Ze stonden stil omdat hun bus een kangeroe had aangereden... 3 telefoontjes later  kreeg Pieter plots een knalrode kop, ze hadden hem flink beet gehad, geen kangeroe overboord, wel een directeur in de luren gelegd... ach ja het mag wel op z'n verjaardag!

Tegen dat we terug waren aan het hotel was het stilaan etenstijd en zijn we de Pizzahut onveilig gaan maken, of ja we... ik toch in ieder geval! Man man dit heeft gesmaakt! M'n maag ligt ook eindelijk weer in de juiste plooi.

Op de terugweg hebben we besloten op te splitsen, Pieter naar het hotel om nog wat voor te bereiden voor morgen, ik het stad in op zoek naar een nieuwe jas. En met succes! Een cool skatewinkeltje gevonden en $25 korting gekregen... mijn dag is goed!

En nu staan we weer hier, klaar om de laatste groep welkom te heten met snickers en marsen (het maakt me wel populair lol) en nog eens een wandeling naar de opera te hebben.
Vandaag komen bijna alle collega's toe dus het wordt wel fun. Morgenvroeg wordt het vroeg op om naar Armidale te vliegen. Daar heb ik normaal ook weer internet dus  tot hier voor vandaag, later meer nieuws van je reportsters op WYD.

Hug and kisses
Lies

hey hey allemaal,

even een berichtje van op de luchthaven terwijl we op groep 4 wachten tot ze aangekomen zijn. Toch handig die free internetacces pc's!

Het is al de tweede keer vandaag dat we hier zijn.
Vanmorgen was het erg vroeg dag! Om kwart voor 5  opgestaan om de vorige groep te komen oppikken en op de bus naar Armidale te zetten.

Nadien wat administratief werk gedaan samen met Pieter en dan iets gaan eten en gaan shoppen.
Dat laatste was me ook een beleving! Na lang zoeken vonden we dan toch een supermarktje, maar eentje zonder winkelkarretjes.
Niet zo handig als je 50 flesjes water, 50 bananen, 50 fruitsapjes,enzovoort nodig hebt.
De mevrouw aan de kassa wist ook echt niet wat haar overkwam!
En dan met de hele boel wachten op Pieter die de auto ging halen...
Ze zullen wat gedacht hebben daar in dat winkeltje.

Na ons avontuur in de supermarkt besloten we toch even een middagdutje in te lassen.
En dan weer verder met de bussenlijsten en zien op tijd hier te zijn om te checken of de bagage van Annelies al was gevonden.

Dat was zo ongeveer mijn dagje vandaag. Eigenlijk vrij gelijkend op werken thuis ;-) alleen moet ik dan niet zo vroeg uit m'n bed...

Tot binnenkort maar weer en laat gerust een commentaartje na zo hoor ik ook iets terug van de andere kant van de wereld.

Lies

Poging 2...

hey allemaal,

Ik ben toegekomen in Sydney! Na m'n laatste berichtje uit Kuala Lumpur ben ik daar op zoek gegaan naar een winkel om een fototoestel te kopen, en heb het gevonden. Zo'n gesofisticeerd ding is het geworden. Jaja pa da's een moeilijk woord he, of moest ik dat tegen Evelien zeggen ;-)

Daarna heb ik me voornamelijk verveeld tijdens m'n 6u wachten. Ik durfde niet echt slapen uit schrik m'n vlucht te missen of dat er iets zou gestolen worden dus heb ik me maar wakker gehouden.

Tegen 21u30 mochten we dan toch eindelijk inchecken en kon ik stilaan gaan in slaap vallen in de vlieger. Zo'n 8u later (10u met de uurwissel bijgerekend) kwamen we aan in Sydney. Het grootste deel van de vlucht heb ik geslapen tot ik me plots weer wat onzeker begon te voelen. Fysiek is de reis heel goed gegaan maar de moraal zat niet altijd in orde. Gelukkig is dat nu al weer iets beter.

Aangekomen in Sydney kon het avontuur van de douane en controle beginnen. Al bij al viel het nog heel goed mee: een hond die wat aan de bagage snuffelde, m'n bongo's die even deftiger moesten nagekeken worden en ik mocht naar de exit waar Pieter me zou opwachten. Ja idd zóu... er was een klein misverstand opgetreden waardoor hij me pas om 20u verwachtte ipv om 8u... Gelukkig was er op de luchthaven een vriendelijk hulpdame die voor mij naar hem belde en een half uurtje later zaten we al in de auto richting hotel? Haha idd Lies op hotel... ik ga ook eens op pelrimage naar Sydney ;-) Het is hier echt wel ferm eigenlijk.

Maar ik ga nu eens genieten van m'n bedje en wat slaap inhalen (tenminste als m'n blog nu wel online wil komen....)

Slaap zacht en tot binnenkort!
Lies

hoi hoi

man man, ik ben toch niet zo avontuurlijk als ik er uit zie zo blijkt...
Rond 15u vrijdag 4juli, stond Elewout aan m'n deur om me naar Amsterdam te brengen. Na nog snel een loempia te hebben gegeten gingen we de deur uit... Halverwege de trip bleek wat ik al zeker vergeten ben, m'n jas... maar goed we zien wel hoe koud het is en gelukkig heb ik ook nog een fleece bij... Na heel wat file kwamen we dan toch uiteindelijk op Schiphol toe... (trouwens de mens die die naam bedacht heeft...)

Bij klm moesten we dan aan zo'n automatisch loket m'n ticket aanmelden maar dat lukte al niet dus dan maar mee in de lijn gaan aanschuiven... tijdens het aanschuiven nog even een kleine paniekaanval te verduren gekregen: ik vond m'n portemoneetje niet... na effe zoeken en stressen hem dan gelukkig toch gevonden... oef!!!

De rest verliep eigenlijk vlekkeloos, afscheid genomen van ET, zonder al te veel moeite de gate gevonden en ingechecked geraakt en een vlekkeloze vlucht achter de rug waar ik voornamelijk geslapen heb.

Hier in Kuala Lumpur was het iets ingewikkelder, eerst voor de zekerheid toch maar gaan kijken bij de band of m'n bagage niet per ongeluk mee afgeleverd was, wat zoals het hoort niet het geval bleek en dan op zoek naar de incheckbalie... na een kwartiertje zoeken alles gevonden en hier zitten we dan, het thuisfront even te laten weten dat we zover al veilig toegekomen zijn.

Het is hier nu 16u40. Om 22u gaat m'n volgende vlucht. Zo eens gaan kijken of ik ergens een fototoestel kan kopen. Maar eerst nog even chatten...

Talk to you soon again!
Lies

Hey guys

Now everything is packed and I'm waiting for my ride to come and pick me up, there's some time left to write something on my blog.

There's not really much to announce yet, I packed, had to go to my work once more last night 'cause I forgot to print out my flightticket Sydney - Armidale (stupid me) and went to the pub for a last drink.

I'll try to write down my adventures as much as possible but there's a chance that the first couple of days I won't have internet available... so don't worry nothing has happened ;-)

Big hug to all and see you soon....

Lies

Ok, alles is ingepakt, rugzak is weer veel te zwaar voor mijn teer rugje maar we zijn klaar om te vertrekken!

Aan iedereen een hele dikke knuffel!

Ik zal van tijd tot tijd ook eens een blogje in het engels plaatsen zodat m'n buitenlandse vriendjes ook kunnen volgen.

Tot binnenkort!
Liesje

Jaja het komt allemaal stilaan heeel dichtbij, over 2 daagjes is het zover... de grote oversteek richting Australië...

Maar eerst... nog zakken maken, de laatste inkopen doen, beslissen wat meegaat en wat thuisblijft, genieten van de laatste daagjes bij m'n katje Misty.... nog veel werk aan de winkel dus, geen tijd te verliezen!

Tot binnenkort vanuit Australië! (of ergens onderweg)